گاهی باید...
افســـــوس
وقتــی می گــویم دیگـــر سراغـــم نیـــا
فکــر نکــن که فراموشـــت کردم یا دیگر دوســتت ندارم
نــــــــه!
من فقط فهمیــدم وقتــی دلــــــــت با من نیســـت
بودنـــت مشکـــلی را حـــل نمی کنــد
باید به بعضـــی ها
گفت: “ناراحت چی هستی؟ دنــــیا که به آخر
نرســــــــــیده…!!!”
من نشـــد ؛ یکی دیــگه!تو که عـــــادت داری
_____________________________
خیانــــت کردم!
من به تنهـــــایی خود خیانـــت کردم...
تـــو به من گفـــتی ســلام
و من به تنهــاییــم گفتم خداحافـــظ...
اکـــنون که می گویــی خداحـــافظ
مــن با چه رویـــی به تنهـــــاییم بگــــویم ســلام؟؟؟
گاهـــی باید کـــــم شی از بـــودن هـا...
زیــاد کــه باشی...
تــــــکـراری می شــوی...
بودنت را قـــــــدر نمی دانند..
خــــوب بـودن و مهربــانی « وظیفــه ات » می شود
خــــیلـــــی زود فرامــوش می شوی...
چه سخت است فرامــوش شدن...
چه ســـــخــــت است فـــــــرامـــــوش شدن
اندیشه روز و شبم پیوسته این است