همه ما یک عذر خواهی به احساس خود بدهکاریم..

زمانی که برای نگه داشتن ادمهای اشتباه پافشاری کردیم

ان زمان که دروغ شنیدیم و سکوت کردیم

جایی که باید میرفــــــتیم اما ایستادیم!

چیزهایی که دیدیم و ندیده انگاشتیم

از هیچ و پوچ رویـــــا ساختیم و ذوق کردیم!

برای فرار از حقیقت،لج کردیم و لج کردیم و لج کردیم

ای من.....،تنــــــها از تو معذرت میخواهم..

خاموش کن فانوس وابستگی ات را..

گاهی چه اصرار بیهوده ایست،اثبات دوست داشتنمان به أدمها !..

معرفتهای بیجایمان...بها دادن های بیش از حدمان...

تلاشهای بی مورد برای حفظ رابطه هایمان